روز دوم-بعدازظهر
پاسگاه زید
در سمت راست 80کیلومتری جاده اهواز-خرمشهر،
تابلویی رنگ و رو رفته وزنگ زده،
توجه ها را به خود جلب میکند،
که رویش چنین نوشته:
( یادمان شهدای گمنام عملیات رمضان،منطقه پاسگاه زید)
زید،پاسگاهی است مرزی..
حدفاصل منطقه کوشک –شلمچه
ویکی از مسیرهای تهاجم بعثی ها در ابتدای جنگ...
عراق خود رابه سه راه حسینیه رساند
وبعد ازآن بسمت
خرمشهر حرکت کرد.
میخواستند زید را آزادکنند..
عملیات رمضان شد.
ولی بخاطر موانع صعب العبور
وترفندهای جدید بکارگرفته توسط دشمن،
رزمندگان نتوانستند مواضع شان را در خاک عراق تثبیت کنند ،
پس آخرین خط دفاعی رادر پاسگاه زید ایجاد کردند.
زیدی که غالب شهدایش در کشاکش هوای
داغ تیرماه خوزستان
وامساک ماه رمضان،
غالبا تشنه شهید شدند.
وبسیاری هم در بین موانع وخاکریزهای مثلثی جاماندند.
در عملیات رمضان،
رزمنده ها،سواره وپیاده،
آنقدر
تانک عراقی زدند
که رمضان به شکار تانک معروف شد.
پاسگاه زید در عملیاتهای خیبر ،کربلای 4و5 و بیت المقدس هم ازمحورهای حمله به مواضع عراق بود
ولی در هیچکدام نشد که خطوط مان تثبیت شود.
زید کم کم تنها شد واسیر ماند..
بعداز پایان جنگ وپس از حمله عراق به کویت
زید به ایران بازگشت...
وامروز برای دیدارش
باید
13کیلومتر جاده خاکی را در دل بیابان پر دست انداز
بشکافی وقدم به زمین تفتیده وشوره زارش بگذاری..
بغض نه تنها گلوی تو را که تمام وجودت را خواهد گرفت...
حتما بقیع را به یاد خواهی آورد ،
هرچند اینجا پر از عطرحضور امام غائب(عج) است.
که او تنها راز این پاسگاه دور را میداند ...